پاورقی:سلام.خوبین؟امیدوارم که خوب باشین.تک تک شما دوستای گلم.

عزیزای گلم این شعر خیلی زیبا رو یکی از دوستای مهربون و خوش ذوقم برام فرستاده که اسم این نازنین فهیمه خانم.ازش با تمام وجودم تشکر میکنم بابت  این مطلب زیبا.

" حس می کنی تمام دنیا تو وجوده اون خلاصه میشه، حتی یه لحظه هم نمی تونی بهش فکر نکنی، می خوای فراموشش کنی اما میگی: مگه میشه فراموشش کرد، اگه فراموش کردن آسون بود، خودمو فراموش می کردم...
نمی تونی فراموشش کنی چون عاشقش شدی و دوست داشتن تمام وجودت را گرفته و مطمئن هستی که اشتباه نمی کنی، اما می ترسی!
می ترسی که بهت علاقه نداشته باشه!
می ترسی عشق کس دیگه ای تو قلبش جا خوش کرده باشه!
می ترسی مسخره ات کنه و ساده از کنارت بگذره!
می ترسی وقتی بگی که چقدر دوستش داری ازت متنفرّ بشه!
می ترسی ازت فاصله بگیره و روز به روز دورتر شه!
و این ترس از عاشقی و دوست داشتنه که مثل خوره می افته به جونت!
و این دل توست که خسته شده و احساس می کنه تمام درها به روش بسته شده!
و این قلب توست که از سردرگمی و تنهائی تیکه پاره شده و دل رو به در یا می زنه و فراموشش می کنه!
فراموش می کنه عشقی بدون معشوق را، تا مبادا غم بی علاقگی معشوق بسی سنگین تر از غم تنهائی عاشق باشد!
و این گونه است رسم پاکترین عاشقی عالم که کسی جز تو و دلت هرگز از اون خبردار نخواهد شد... "

بازم از شما مهربونم و خواهره گلت سپاسگزارم.